Alien Dream
<<< Review Directory <<<

 

iO Pages issue number 61 (September 2005)
ALIEN DREAM The Chaotic Nature of Infinity (EIGEN BEHEER)
De nieuwe release van het Australische Alien Dream is, zoals de Engelsen dat zo mooi zeggen, a somewhat understated affair.
The Chaotic Nature of Infinity is vooral tamelijk rustig en doet daarmee erg denken aan het rustiger werk van Hawkwind. De symfonische
aspecten, zoals die er veel waren op voorgaande releases, zijn grotendeels vervangen door meer elektronische trekjes. Dat betekent
niet dat deze instrumentale spacerock slecht is, verre van dat, maar het is gewoon iets minder happening als eerdere knallers als Eleven
Realms Of Night en Samsara. Gelukkig doet de gitaar regelmatig goede zaken en de spacegeluiden zijn uiteraard niet van de lucht maar
ik zou graag de volgende keer graag iets meer pit zien, alstublieft. Info: www.alien-dream.com. André de Waal

iO Pages issue number 56 (December 2004)
ALIEN DREAM Samsara (EIGEN BEHEER)
Wauw, dat kom je niet vaak tegen: symfonische spacerock! Laat me dit even toelichten: normaal is spacerock doordenderende ritmisch stuwende muziek met zware bassen waaroverheen driftig gesoleerd wordt door gitaren en synthesizers. Regelmatig leunt mijn favoriete genre hierbij aan tegen de stonerrock of de hardrock met doomtrekjes. Alien Dream maakt ook dit soort muziek maar dan een stuk melodieuzer, een genot voor het oor. Dat maakt dat ook de niet-spacerocker eens moet gaan luisteren naar deze heerlijke instrumentale plaat waar zeer smaakvol wordt gesoleerd door de Canadese Australiër Michael Blackman. Deze knaap is wellicht al bekend van het project Space Mirrors waar hij samen met Arjen 'Ayreon' Lucassen een deuntje op meespeelt. Maar zijn eigen CD Samsara is stukken beter. Mooie composities die de luisteraar meenemen op een boottocht langs de sterrenhemel die behangen is met synthtapijten en gitaarklanken. Beter kan ik het niet beschrijven, gaat dit luisteren, gaat dit outchecken, op www. Alien-dream.com. André de Waal

iO Pages issue number 57 (February 2005)
ALIEN DREAM (Alien Dream, Dogon Dance, Eleven Realms Of Night.) (EIGEN BEHEER)
Het hoesje van Alien Dream uit 2000 vermeldt het volgende: 'Special thanks is given to Dave Brock (Hawkwind) for musical & creative inspiration …' dus de liefhebbers weten wat voor vlees ze in de cd-kuip hebben: pure spacerock. Het is heel aardig om de stijgende lijn te zien van deze eersteling, die eigenlijk nog beschouwd kan worde als een vingeroefening van Michael Blackman, de grote man achter de buitenaardse dromen; via het tweede album Dogon Dance (2001) dat veel doet denken aan het rustiger Hawkwind-werk uit de jaren tachtig; langs Eleven Realms Of Night (2002) dat de eerste tekenen vertoont van een mix van spacerock en symfo; naar het magistrale Samsara uit 2004 (zie recensie elders) dat een echte aanrader is voor alle spacerockliefhebbers. Alien Dream maakt voornamelijk instrumentale spacerock, ondersteund door een ritmebox en gelardeerd door ijle vrouwengejodel van vrouw Renee. Zoals geschreven is het debuutalbum niet opzienbarend maar Dogon Dance en Eleven Realms Of Night hebben wel die tranceopwekkende kwaliteit die een goede spacerockplaat behoort te hebben, dus deze twee albums zullen niet misstaan in je collectie. Info: www. Alien-dream.com. André de Waal